ΟΙ ΔΙΑΒΑΘΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ

Η Συνειδητότητα (σαν συμβάν) δεν είναι κάτι σταθερό αλλά είναι
μία συνεχής ροή (η συνέχεια δίνει την αντίληψη της σταθερότητας
αλλά η ροή αποτελλεί μία δυνατότητα εξέλιξης)… Το γεγονός
είναι ότι η Συνειδητότητα έχει διαβαθμίσεις όχι μόνο μέσα στο
ίδιο “ον” αλλά και από άνθρωπο σε άνθρωπο…

Η Δυνατότητα της ύπαρξης μίας Κατάστασης πέρα από την κοινή
συνείδηση (δηλαδή το επίπεδο που λειτουργεί συνήθως ο άνθρωπος
και το σύνολο της ανθρωπότητας) δεν είναι απλά θεωρητική, είναι
πρακτικά επαληθεύσιμη… Αυτή η Κατάσταση που αποτελεί
Αντικείμενο και Υπέρτατο Στόχο της θρησκευτικής εμπειρίας
είναι εφικτή όταν η Συνειδητότητα Υπερβαίνει την νοητική
αντίληψη της πραγματικότητας και συλλαμβάνει την Πραγματικότητα
άμεσα, ολικά, χωρις να αγκιστρώνεται κάπου…

Το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν βιώσει μία Τέτοια
Κατάσταση δεν τους δίνει ούτε το δικαίωμα, ούτε τα επιχειρήματα ν
να απορρίψουν Αυτή Την Κατάσταση σαν δυνατότητα…

Σε τελευταία ανάλυση το θέμα είναι πρακτικό. Αυτοί που έχουν
εμπειρία Κατανοούν γιά τι πράγμα μιλάμε. Οι άλλοι μπορούν να
δεχτούν ή να απορρίψουν διανοητικά το ζήτημα. Αλλά αυτό δεν
έχει σημασία…

Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

Η Αντικειμενική Πραγμαικότητα, σαν Ανεξάρτητη από την ανθρώπινη
συνείδηση, Είναι η Βάση της ύπαρξης, της αντίληψης. Από Αυτή
Την Αντικειμενικότητα αναδύεται η συνείδηση, το εγώ, ένα
σύμπλεγμα αντιλήψεων και αντιδράσεων…

Η Κατάκτηση, εντός αυτού του υποκειμενικού, του Αντικειμενικού,
της Αντικειμενικής Πραγματικότητας, Οδηγεί στην Πλήρη
Αντικειμενικοποίησή του, στο “ξεπέρασμά” του. Ο άνθρωπος όσο
εμμένει στην αντίληψη ενός εγώ, ξεχωριστού από Την Αντικειμενική
Πραγματικότητα, βιώνει μία ψευδαίσθηση κι αυτή είναι η πηγή
όλης της δυστυχίας (του πλανήτη αυτού)…

Η στροφή προς την Αντικειμενική Βάση του υποκειμένου, το
ξεπέρασμα του εγώ, μας οδηγεί στο Αληθινό, στο Παγκόσμιο,
στο ΟΛΟΝ, σε Ό,τι ονομάζουν οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη Θεό…

Η Αλήθεια Είναι Εδώ, Τώρα κι είναι Βίωμα, είναι η ταύτιση αυτού
που αντιλαμβανόμαστε με Την Αντικειμενική Πραγματικότητα…

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ

Η Αντικειμενική Πραγματικότητα, Αυτό που Υπάρχει Πραγματικά, είναι ανεξάρτητη από την ανθρώπινη συνείδηση (τουλάχιστον την δική μας συγκεκριμμένη συνείδηση).

Είναι Ένα Μυστήριο. Η ανθρώπινη συνείδηση πηγάζει από Αυτή Την Αντικειμενική Πραγματικότητα… Όταν στρέφεται προς το Αιώνιο και το Αντιλαμβάνεται, “αντικειμενικοποιείται”, ξεπερνάει το υποκειμενικό, Βυθίζεται στο Μυστήριο, Εισέρχεται στον Χώρο του Αγίου, στην Θεία Ύπαρξη.

Το Άγιο το Προσεγγίζουμε μέσω της συνείδησής μας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Το ερώτημα όμως αν το Αντικειμενικό και η ανθρώπινη συνείδηση (το εγώ) ταυτίζονται είναι ψευδοπρόβλημα. Στην πραγματικότητα η Προσέγγιση του Αντικειμενικού είναι ξεπέρασμα του υποκειμενικού, κατάργησή του. Συνεπώς μόνο το Αντικειμενικό Είναι Αληθινό. Όσο ξεχωρίζουμε τον εαυτό μας από την Αντικειμενική Πραγματικότητα βιώνουμε μία φαντασίωση…