ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΦΥΣΗΣ ΜΑΣ

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Είναι η Αρχή και το Κέντρο Αναφοράς κάθε αντίληψης της Πραγματικότητας. Η Αυτογνωσία, η Γνώση του Ιδίου Είναι, του Φαινομένου της Συνείδησης, ο προσδιορισμός του… είναι μία “ανοιχτή διαδικασία” (που μπορεί να μας αποκαλύψει πλήρως την Αληθινή Φύση Μας) κι όχι μία τετελεσμένη αντίληψη και γνώση (που θεωρεί εξ΄αρχής σαν δεδομένο ότι η Συνείδηση είναι απλό υποκείμενο, κάτι περιορισμένο, εντός του αντικειμενικού).

Με αυτή την έννοια η Αυτογνωσία, η Αντίληψη του Ιδίου Είναι, είναι μία “κίνηση της αντίληψης” κι όχι αντίληψη μίας παγιωμένης κατάστασης. Μπορεί να επεκταθεί, να ξεπεράσει τους όποιους περιορισμούς και να απλωθεί στο Καθαρό Συνειδέναι. Γίνεται τότε αντιληπτό ότι η Συνείδηση Είναι Ακατάληπτη, Απροσδιόριστη, Άπειρη, Αιώνια, πέρα από τον χώρο και τον χρόνο. (Ο περιορισμός της Συνείδησης σε απλό υποκείμενο και η ακινησία εντός του αντικειμενικού είναι θέμα αυτοπροσδιορισμού κι όχι φύση της Συνείδησης).

Αν είναι σωστά όλα αυτά τότε η στροφή προς τα “Έσω” οδηγεί στο Άπειρο Βάθος της Συνείδησης, στο Αδημιούργητο, σε Ό,τι ονομάζουν οι άνθρωποι Θεότητα. (Κι αυτό δεν είναι βλαστήμια. Βλαστήμια είναι να θεωρείται ο άνθρωπος απλό υποκείμενο, παγιδευμένο μέσα στο αντικειμενικό, ανίκανο να εξελιχθεί…)

Πως γίνεται;