ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΦΥΣΗΣ ΜΑΣ

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Είναι η Αρχή και το Κέντρο Αναφοράς κάθε αντίληψης της Πραγματικότητας. Η Αυτογνωσία, η Γνώση του Ιδίου Είναι, του Φαινομένου της Συνείδησης, ο προσδιορισμός του… είναι μία “ανοιχτή διαδικασία” (που μπορεί να μας αποκαλύψει πλήρως την Αληθινή Φύση Μας) κι όχι μία τετελεσμένη αντίληψη και γνώση (που θεωρεί εξ΄αρχής σαν δεδομένο ότι η Συνείδηση είναι απλό υποκείμενο, κάτι περιορισμένο, εντός του αντικειμενικού).

Με αυτή την έννοια η Αυτογνωσία, η Αντίληψη του Ιδίου Είναι, είναι μία “κίνηση της αντίληψης” κι όχι αντίληψη μίας παγιωμένης κατάστασης. Μπορεί να επεκταθεί, να ξεπεράσει τους όποιους περιορισμούς και να απλωθεί στο Καθαρό Συνειδέναι. Γίνεται τότε αντιληπτό ότι η Συνείδηση Είναι Ακατάληπτη, Απροσδιόριστη, Άπειρη, Αιώνια, πέρα από τον χώρο και τον χρόνο. (Ο περιορισμός της Συνείδησης σε απλό υποκείμενο και η ακινησία εντός του αντικειμενικού είναι θέμα αυτοπροσδιορισμού κι όχι φύση της Συνείδησης).

Αν είναι σωστά όλα αυτά τότε η στροφή προς τα “Έσω” οδηγεί στο Άπειρο Βάθος της Συνείδησης, στο Αδημιούργητο, σε Ό,τι ονομάζουν οι άνθρωποι Θεότητα. (Κι αυτό δεν είναι βλαστήμια. Βλαστήμια είναι να θεωρείται ο άνθρωπος απλό υποκείμενο, παγιδευμένο μέσα στο αντικειμενικό, ανίκανο να εξελιχθεί…)

Πως γίνεται;

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑ ΘΕΟ

Ο ΘΕΟΣ, αν και ΕΙΝΑΙ Αρχή, Βάση και Όριο του Αντικειμενικού,
εντούτοις δεν γίνεται άμεσα Αντιληπτός από την ανθρώπινη
συνείδηση. Παραμένει Αόρατος, Αθέατος, σε όλες τις προσπάθειες
διερεύνησης: ο Θεός δεν μπορεί να συλληφθεί ούτε με την σκέψη
(γιατί γίνεται “έννοια”), ούτε σαν το άμεσα αντικειμενικό
(γιατί δεν είναι αντικείμενο).

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ σαν Πηγή Ύπαρξης, Βάση και Όριο της Ύπαρξης
γίνεται έτσι αντιληπτό σαν ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ. Μόνο με την Υπέρβαση
της συνηθισμένης λειτουργίας της συνείδησης Αποκαλύπτεται
η Βάση της Ύπαρξης, ο Θεός.

Συνεπώς το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει Θεός, τι είναι Θεός,
κλπ, (ερωτήματα που θέτει η σκέψη και δεν έχουν ή δεν δέχονται
λογικές απαντήσεις). Το ερώτημα είναι “που ψάχνουμε” ή
“πως ψάχνουμε” και “τι ψάχνουμε”: Αναζητούμε Αυτό που Υπάρχει,
το Αντικειμενικό, την Πηγή της Ύπαρξης, την Βάση των πάντων,
το Όριο της Εξέλιξης; Αναζητούμε τον Ζώντα Θεό, τον Παρόντα
(σε όσους γνωρίζουν πως να Τον Αναζητήσουν); Θέλουμε να Τον
Προσεγγίσουμε, να Ενωθούμε Μαζί Του, να “Ζήσουμε” Μαζί Του;
Ή απλά περιπλανιόμαστε στον χώρο της σκέψης, ανακατεύουμε
“έννοιες” και υψώνουμε “είδωλα”;

Αν θέλουμε να βρούμε Κάτι πρέπει να ψάξουμε στο σωστό μέρος
κι όχι απλά εκεί που υπάρχει φως…