ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ

Αν ο Θεός Είναι Μία Αντικειμενική Πραγματικότητα πρέπει
να Τον Προσεγγίσουμε σαν το ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ, όχι σαν μία
αντίληψη, σαν μία ιδέα, σαν έννοια. (Οι κοσμοθεωρίες μπορούν
να υποδείξουν  την Αλήθεια,  όμως η “Αλήθεια που υποδεικνύουν”
δεν είναι το ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ). Ας μην ονομάσουμε λοιπόν
τον Θεό με κάποιο όνομα. Ας αφήσουμε κατά μέρος το ζήτημα
περί του “Απροσώπου” ή του “Προσωπικού” του Θεού. Ας τον
ονομάσουμε Αυτόν Τον Άγνωστο Θεό απλά ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ,
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ.

Ένας πρώτος προσδιορισμός του ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ, είναι ότι
“ΕΙΝΑΙ” (ότι Υπάρχει ανεξάρτητα από την δική μας αντίληψη).
Αυτό το ΕΙΝΑΙ Είναι η Βάση γιά κάθε ύπαρξη, το Θεμέλιο
κάθε “οντολογίας”. Δεν είναι απλά μία γενική έννοια,
μία σύλληψη της νόησης (υπάρχει τεράστια διαφορά), ούτε
απλά το άμεσα αντικειμενικό, το εξωτερικό, το υλικό…

Σαν υπάρξεις (σαν συνειδήσεις σε εγρήγορση, σαν “εγώ”)
ανήκουμε στο ΕΙΝΑΙ. Η Βαθύτερη Ουσία μας ανήκει στο ΕΙΝΑΙ,
στο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ. Η Συνείδηση λοιπόν Είναι ΕΙΝΑΙ, Είναι
Κάτι Πλατύτερο από το “περιστασιακό περιεχόμενό” της,
τις αντιλήψεις της. Η Εντός Της Συνείδησης λοιπόν
διαπλάτυνση της ύπαρξής μας, Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ, πέρα από
τις αντιλήψεις, την νόηση, την αισθητήρια δραστηριότητα,
κλπ., μας Οδηγεί στο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ.

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ λοπόν (σαν ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, όχι απλά σαν
“περιεχόμενο” – γιατί το “περιεχόμενο” αλλάζει) είναι
Η ΠΥΛΗ που μπορεί να μας Οδηγήσει στον ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ -
Αυτό που Υπάρχει κι ας μην φαίνεται, Αυτό που Υποστηρίζει
τα πάντα. Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ είναι ο Βωμός στον Οποίο
πρέπει να θυσιάσουμε όλες τις αντιλήψεις μας γιά να μας
Αποκαλυφθεί Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΘΕΟΣ.